Congres voor leden

Verkrijg hier toegang tot exclusieve Congres ledencontent.

24 maart 2022

Pneumothorax: actualisatie van de richtlijn

Voorzitter

  • Matthijs Bolmers, longchirurg. Dijklander Ziekenhuis, Hoorn/Purmerend

Sprekers

  • Julius Janssen, longarts. Canisius Wilhelmina Ziekenhuis, Nijmegen
    Julius Janssen was tot voor kort longarts in het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis in Nijmegen. Hij was hier vele jaren opleider. Daarnaast ligt zijn interesse op het gebied van pleurale aandoeningen en thoracoscopie, naast andere vormen van interventie-pulmonologie. Zijn wetenschappelijke interesse uit zich in publicaties op het gebied van spontane pneumothorax, maligne pleuravocht, thoracoscopie en de veiligheid van talkpoeder bij pleurodese. Hij was voorzitter van de sectie interventie-pulmonologie van de European Respiratory Society. Daarnaast was hij lid van de Task Force diagnoses and treatment of spontaneous pneumothorax van de European Respiratory Society en de ERS/EACTS task force management of malignant pleural effusion. Momenteel is hij betrokken bij de te ontwikkelen guideline Spontaneous Pneumothorax van de ERS/EACTS, en de ontwikkeling van de guideline Benign Pleural Effusion van de ERS. 
  • Bas Koolen, longchirurg. Albert Schweitzer Ziekenhuis, Dordrecht
    Bas Koolen werd opgeleid tot chirurg in regio 2 (AMC-UvA). Hij is sinds 2020 geregistreerd als long-, oncologisch en gastro-intestinaal chirurg. Aansluitend aan zijn opleiding voltooide hij een fellowship longchirurgie in het VUMC, waar het palet uiteenliep van uniportal VATS lobectomieën tot pancoast-resecties en salvage chirurgie. Ook de benigne chirurgie, waaronder de behandeling van empyeem en pneumothorax, maakte hier onderdeel van uit. Inmiddels werkt hij als chirurg (chef de clinique) in het Albert Schweitzer Ziekenhuis te Dordrecht.

Inhoud
Voordracht 1: Waar tot recent het standaard was om een patient met een pneumothorax op te nemen in het ziekenhuis en te behandelen met een intrathoracale drain, is in de afgelopen jaren steeds meer duidelijk geworden dat behandeling buiten het ziekenhuis tot een evengoed resultaat leidt. Hierbij is conservatieve behandeling een optie, of behandeling met een ambulante luchtdrainage (Heimlich klep). Daarnaast is bij opname in het ziekenhuis bij recidiverende pneumothorax wellicht een minder invasieve ingreep voldoende. De combinatie van pleurectomie en bullectomie is mogelijk overbodig, en wellicht volstaat alleen talcage ter voorkoming van een recidief pneumothorax. Idealiter wordt in de toekomst de spontane pneumothorax poliklinisch behandeld, en wordt een patient alleen opgenomen bij een gecompliceerde pneumothorax of een behandeling ter voorkoming van recidief. Bij dit laatste staat het nut van de standaard chirurgische ingreep (bullectomie en pleurectomie) ter discussie.

Voordracht 2: De behandeling van de primaire spontane pneumothorax gebeurt in eerste instantie door de longarts. Bij een recidiverende pneumothorax of persisterende luchtlekkage na drainage dient een operatie overwogen te worden, waarbij VATS de voorkeur heeft. De preoperatieve diagnostiek, de wijze waarop pleurodese wordt bewerkstelligd, het wel of niet uitvoeren van een bullectomie en de postoperatieve zorg zullen worden besproken. 

 

Geen gegevens gevonden